22.1.21

τα κόι

2 σχόλια

Μια ακουαρέλα κι ένα χάικου

Ανθίζει ο λωτός
Ηρεμία στη λίμνη-
Χορεύουν τα κόι

5.1.21

το ρόδι

1 σχόλια
Σαν σπάσαμε το ρόδι
Τύχη δεν ήρθε
Και το ξανασπάσαμε

Χριστουγεννιάτικες αταξίες

0 σχόλια


Ήταν παραμονή. Από τα σπίτια δραπέτευαν οι μυρουδιές των Χριστουγέννων. Οι νοικοκυρές είχαν στολίσει τα τραπέζια με διάφορα φαγητά και  γλυκά. Μοσχομυριστά μελομακάρονα πασπαλισμένα με καρύδια και λαχταριστοί χιονάτοι κουραμπιέδες περιμένανε την ώρα να τα φάνε και να χαρούνε μεγάλοι και μικροί. Στις γωνιές υπήρχε το χριστουγεννιάτικο δέντρο, στολισμένο με λαμπιόνια και γιρλάντες. Από κάτω τα δώρα των παιδιών τυλιγμένα με πολύχρωμο χαρτί και στολισμένα με αστραφτερούς φιόγκους.

Τα καρκαντζάλια μαζί με τον Αλέξανδρο, το πιο άτακτο παιδί του χωριού, που είχαν πάρει στην ομάδα τους,  ανέβηκαν στις στέγες χορεύοντας και τραγουδώντας, «…μαζί θα το γλεντήσουμε, τη γη θα την γκρεμίσουμε..». Όπου δεν έβγαινε καπνός, δίναν έναν πήδο, βουτούσαν  μέσα στην καμινάδα και προσγειώνονταν φαρδιοί πλατιοί στο τζάκι. Τίναζαν τις στάχτες, μαυρίζοντας τον τόπο και ξεκινούσαν. Ξετύλιγαν τα δώρα, πετούσαν τα στολίδια από δω και από κει, χαλούσαν τα λαμπιόνια του δέντρου. Μετά πήγαιναν στο τραπέζι της παραμονής και μαγάριζαν τα φαγητά. Η άχνη στα πατώματα σκορπισμένη σαν χιόνι και με τους κουραμπιέδες παίζανε χιονοπόλεμο. Ο Αλέξανδρος περνούσε υπέροχα. Είχε μάθει και τον καλικαντζαροχορό και τα καλικαντζαροτράγουδα πολύ εύκολα. Τόσες πολλές αταξίες ούτε ο ίδιος του είχε κάνει ποτέ. Και οι σκανταλιές δεν είχαν τελειωμό. Ή μήπως είχαν;

Τα Θεοφάνεια οι καλικάντζαροι χάθηκαν κάτω από τη γη και οι μεγάλοι τιμώρησαν τον Αλέξανδρο για όλες τις αταξίες που έγιναν στο χωριό. Τα γέλια των καλικαντζάρων αντηχούσαν από τα έγκατα της γης για μέρες πολλές. Από τότε ο Αλέξανδρος δεν ξανάκανε σκανταλιά. Φρόντιζε να είναι πάντα αναμμένη η φωτιά στο τζάκι, για να μην μπορούν να μπουν στο σπίτι τα άτακτα καρκαντζάλια.

Jewellry

Crafts for kids

What are we eating today?