Βραχιόλια

Ωωωωωωω! Τι ήταν αυτό πάλι μεσημεριάτικα! Εκεί που είχα τελειώσει μόλις την παρούσα ανάρτηση, μου βγάζει ανακοίνωση ότι το ιστολόγιό μου ΚΑΤΑΡΓΗΘΗΚΕ! Έτσι στα ξαφνικά. Ασυνήθιστη λέει δραστηριότητα! Έπαθα πλάκα... Χρησιμοποίησα τη λέξη "παλιοκρίση" λίγο παρακάτω. Θα δείτε. Λέτε αυτό; Να είναι τόσο ευαίσθητο το διαδίκτυο; Βρε μπες από δω, μπες από κει... Τίποτα. Τα νεύρα μου φιορδ!!! Τελικά μου ζήτησε η γοογλε το κινητό μου και μου έστειλε μετά από ώρα έναν κωδικό επαλήθευσης και μου το  ξαναέβαλε σε λειτουργία! Ουφ!!! Τρελάθηκα. Τελικά θα πρέπει πριν από κάθε ανάρτηση να κάνω μπακαπ.....

Αυτές τις μέρες που δεν έχω μαθήματα να διαβάσω και δρομολόγια να κάνω με τα παιδιά, μπορώ επιτέλους να ασχοληθώ με ό,τι μου αρέσει. Μαγειρεύω, διαβάζω, κάνω βόλτες, σκαλίζω τον λαχανόκηπό μου, ξεραίνω βότανα, φτιάχνω λικέρ, ζωγραφίζω και κάνω κοσμήματα. Κάποιοι με βλέπουν σίγουρα για τρελή, αλλά εγώ είμαι πιο ήρεμη και πιο ευτυχισμένη παρά ποτέ. Τελικά ο καθένας έχει τον προσωπικό του παράδεισο. Αν δεν ήταν και η παλιοκρίση και αυτή η έλλειψη ασφάλειας και προοπτικής που υπάρχει, τίποτα δεν θα με στενοχωρούσε. Ελπίζω να αλλάξουν τα πράγματα προς το καλύτερο και να γίνουμε λίγο όπως παλιά. Λίγο πιο ανέμελοι και λίγο πιο ασφαλείς. Εν πάσει περιπτώσει...

Πήγα λοιπόν χτες στο χαντράδικο να ψωνίσω υλικά για βραχιόλια και αποφάσισα να πάρω αυτό το πολύ χοντρό δέρμα για να φτιάξω λίγο πιο "επίσημα" καλοκαιρινά βραχιόλια. Η αλήθεια είναι ότι ήταν μια υπέρβαση για μένα.

let it snow...

Κι αφού έφαγα, ήπια και ξαναέφαγα, ήπια και ανέβηκα στη ζυγαριά και τρόμαξα, νά'μαι πάλι εδώ πιστή στα ραντεβού μου...

"νιαρ" με κορνίζα! :)

Ω ρε τι πάθαμε στα καλά καθούμενα.... Λοιπόν, ας τα πάρω από την αρχή. Αυτό το κάδρο με το αλουμινόχαρτο αν δεν κολληθεί κάπου επάνω ή αν δεν έχει κορνίζα, τότε είναι άσχημο γιατί φαίνονται γύρω γύρω τα αλουμινόχαρτα. Έτσι αποφάσισα να βάλω κορνίζα. Ρωτώ λοιπόν στο κορνιζάδικο, μου λέει 50€. Έτσι κατέληξα σε γαλλικό κατάστημα με δομικά υλικά και πήρα μία βέργα για καμβά 3μ. γύρω στα 16€ και είπα να το κάνω μόνη μου... Από εδώ ξεκινούν τα "ωχ Παναγία μου" χαχαχαχα... Μού φάνηκε απίστευτα  δύσκολη εργασία!

 Ενώ είχα αγοράσει  όλα τα σύνεργα για φάλτσο κόψιμο της βέργας, πριόνι, κόλλα κτλ,  κι ενώ είμαι άνθρωπος με καλή αντίληψη του μαστορέματος (αυτοαξιολόγηση είναι αυτό, ίσως να μην είμαι και πολύ αντικειμενική... χαχαχα), αυτή η δουλειά δεν ήταν για μένα.

Χαράμισα και τα τρία μέτρα της βέργας, γιατί ποτέ δεν μπορούσα να πετύχω το ακριβές μέγεθος της βέργας ή τα έκοβα ανάποδα!!! Μέρες πολλές και ώρες πολλές παιδεύτηκα. Κόλλησα, κράτησα, στερέωσα, περίμενα... Πάλι από την αρχή... Κόλλησα, κράτησα, στερέωσα, περίμενα...  ΟΥΦ!
Τέλος πάντων κάποια στιγμή κάτι κατάφερα και τέλος... δεν το ξανακάνω... χαχαχαχα

Το κερασάκι στην τούρτα αυτή ήταν που χτες έκανα μια βόλτα στο σουηδικό επιπλάδικο και είχε ωραιότατη κορνίζα για καμβά, έτοιμη σε πολύ  χαμηλότερη τιμή από την τιμή της βέργας που αγόρασα εγώ... Τέλος πάντων από τα λάθη σου μαθαίνεις.... Τώρα το κάδρο είναι έτοιμο να το κρεμάσω στο διάδρομο έξω από το δωμάτιο των δυο μικρών.... Νιαρρρρρρ
Φιλάκια προς το παρόν....

Νιαρρρρρρρρρ....

Ένα θέμα πασίγνωστο της αγαπημένης γερμανίδας ζωγράφου είναι αυτές οι υπέροχες γατούλες κάτω από τον ανοιξιάτικό ήλιο. Το θέμα το είχα εβδομάδες στο γραφείο μου, αλλά δεν ήξερα με τι τεχνική να το δουλέψω. στην αρχή σκέφτηκα πηλό, αλλά επειδή ετοιμάζω κάτι άλλο με πηλό, βαρέθηκα να κάνω το ίδιο. Μετά είπα να το ζωγραφίσω, αλλά τελικά αφού είδα τον όμορφο καθρέφτη της Μαρίας αποφάσισα να το δουλέψω με την αγαπημένη μου τεχνική αλουμινόχαρτο και σιλικόνη. Η τεχνική μου ήταν γνωστή γιατί την είχα δουλέψει και τον Οκτώβριο πολύ. Τότε είχα φτιάξει πρώτα πρώτα το κουτί, μέσα στο οποίο τώρα βάζω τα βραχιολάκια που μού φτιάχνει η μαμά μου (χαχαχα μαμόθρεφτο...). μετά είχα φτιάξει το κάδρο με το ίδιο σχέδιο  δηλ. δέντρο με τα στριφογυριστά κλαδιά. Και τελευταίο είχα φτιάξει το κάδρο με το δέντρο και τα χρωματιστά σπιτάκια. Η τεχνική αυτή μ'άρεσε τότε πολύ και δυσκολεύτηκα να ξεκολλήσω. Και να που κάνω πισογύρισμα και ασχολούμαιπάλι μ'αυτήν. Τα βήματα ήταν τα εξής:

• Πάνω σ'έναν καμβά 30*40 εκ. ξεπατίκωσα το σχέδιο της γνωστής ζωγράφου που είχα βρει στο διαδίκτυο. 

• Με το πιστόλι σιλικόνης ζωγράφισα ακολούθησα το σχέδιο πάνω στον καμβά και το άφησα να πετρώσει.

• Πασάλειψα όλη την επιφάνεια με ατλακόλ και κόλλησα επάνω στην επιφάνεια ελαφρά τσαλακωμένο αλουμινόχαρτο. Όπου κοβόταν έβαζα μπαλωματάκι (χιχιχι η καλή νοικοκυρά...) Το λείανα με ένα μαλακό πανί και πάτησα όπου χρειαζόταν ν'αναδειχτεί το σχέδιο.

• Πάνω στο αλουμινόχαρτο άπλωσα με μαλακό πινέλο ταλκ και φύσηξα το περίσσευμα.

• Το έβαψα όλο με μαύρη σινική μελάνη και περίμενα να στεγνώσει. Όταν στέγνωσε το έτριψα απαλά με βρεγμένο πανί έτσι ώστε να φανεί η μεταλλική όψη του αλουμινόχαρτου.

• Σκόνισα πάλι με λίγη ταλκ για να πιάσουν τα χρώματα και...

• έβαψα με σινικές μελάνες.

• Όταν στέγνωσε το ψέκασα με διάφανο βερνίκι και .. έτοιμοοοοοοοοο..

Δημοσίευση ανάρτησης

σπιτάκια με στριφογυριστά δεντράκια

Άλλο ένα κάδρο που έκανα πριν εβδομάδες, αλλά δεν είχα φωτογραφήσει παρά μόνο στον τοίχο της έκθεσης στο πολιτιστικό κέντρο. Είναι η τεχνική που έχουμε πει με το πιστόλι σιλικόνης, το αλουμινόχαρτο και τη σινική μελάνη. Είναι αρκετά χαρούμενο σε σχέση με το πρώτο που έκανα, αν και την έχει λίγο τη μαυρίλα του... χαχαχαχα

Κι αφού έβαλα κάποια από τα πινέλα μου σε τάξη...

http://katidikomou.blogspot.com/2010/12/blog-post_2515.html

Αφού λοιπόν ασχολήθηκα με τις πινελογιαουρτοθήκες μου, είπα να κάτσω και να κάνω κανένα λουλούδι, αν και η Άνοιξη αργεί ακόμα να φανεί... Καρτολίνο λοιπόν, πιστόλι σιλικόνης, αλουμινόχαρτο και σινικές μελάνες...

Το περιτύλιγμα...

 Το κουτί για το στεφάνι ελιάς που θα δωρίσω στην πεθερά μου. Μού άρεσε η απεικόνιση, δεν ήταν όμως πολύ καλό το χαρτόνι και στενοχωρήθηκα κάπως με το αποτέλεσμα. Anyway, έτσι θα της το προσφέρω τώρα κι ό,τι γίνει... χαχαχαχα

Ημερολόγια

Τα παιδιά μου λατρεύουν αυτά τα ημερολόγια που έχουν πίσω ένα ανέκδοτο ή μια συνταγή. Γι'αυτό το λόγο αποφάσισα να φτιάξω αυτό το ημερολόγιο από ξύλο mdf, χαρτοπετσέτα, αλουμινόχαρτο, σινική μελάνη και ασημόσκονη!

Δεντράκι της ευτυχίας

Μια λίγο πιο καλή φωτογραφία από το δεντράκι της ευτυχίας... Τα χρώματά του είναι σινική μελάνη και κάνουν διάφορα παιχνίδια με το φως.